Twoje dziecko patrzy na ciebie z wściekłością i rzuca te słowa prosto w twarz. Serce staje, oddech się urywa. Jak zareagować, żeby nie pożałować? Mam za sobą kilka takich momentów – i kilka lekcji, które chcę ci przekazać.
Czytaj dalej →Nie jestem tatą, który krzyczy. Jestem tatą, który cicho się boi. Codziennie rano, gdy odprowadzam syna do szkoły, przez głowę przelatuje mi coś, czego wolałbym nie myśleć. Może to brzmi znajomo?
Czytaj dalej →Przez lata myślałem, że dobry tata to ten spokojny, opanowany, niezachwiany. Że mam być skałą. Dopiero moje dzieci pokazały mi, że skała to kiepski towarzysz do zabawy — i do życia.
Czytaj dalej →Kiedyś myślałem, że moją robotą jest zapewnić bezpieczeństwo i dać przykład. Ale dzieci mają inne zdanie — i uczą mnie tego każdego dnia, czy chcę czy nie. O tym, jak ojciec stał się w naszym domu głównym "odbiornikiem" emocji — i co z tym zrobić.
Czytaj dalej →Mój syn pyta, czy może zagrać. Córka ciągnie za rękę. A ja w głowie już widzę sto rzeczy, które mogą pójść nie tak. Czy to tylko moja przypadłość, czy coraz więcej tatusiów tak ma?
Czytaj dalej →Przez lata myślałem, że moją rolą jest rozwiązywać problemy i pilnować bezpieczeństwa. Że emocje to bardziej "dział mamy". Myliłem się — i dopiero moje dzieci mi to pokazały. Jeśli też tak miałeś, to ten wpis jest dla ciebie.
Czytaj dalej →W 2026 roku coraz głośniej mówi się o ojcu jako figurze emocjonalnej — kimś, kto nie tylko "ogarnia", ale też czuje i pokazuje to dzieciom. Ja długo myślałem, że muszę być skałą. Myliłem się.
Czytaj dalej →W 2026 roku coraz więcej mówi się o ojcu jako figurze emocjonalnej — nie tylko tym, który naprawia rowery i dźwiga walizki. Sam długo myślałem, że mam być skałą. Teraz wiem, że to był błąd.
Czytaj dalej →