Z życia taty — fatherhood without the BS
12 questions. 4 minutes. A psychological portrait of your fathering style — based on research by Baumrind, Gottman and Lamb. No judgment, no single right answer.
Start the quiz →You talk before you judge. You teach through questions, not commands. Your children learn to think for themselves.
You know how to break tension and turn an ordinary day into something worth remembering. Your home is a place for laughter.
Your words carry the same weight as your actions. Your children know what to expect — and that's exactly why they feel safe.
You teach through experience. You believe a child grows best when given space to make their own mistakes.
You start with "how are you feeling?" — and you genuinely want to know. Emotions in your home have names and the right to exist.
Twoje dziecko patrzy na ciebie z wściekłością i rzuca te słowa prosto w twarz. Serce staje, oddech się urywa. Jak zareagować, żeby nie pożałować? Mam za sobą kilka takich momentów – i kilka lekcji, które chcę ci przekazać.
Read more →Nie jestem tatą, który krzyczy. Jestem tatą, który cicho się boi. Codziennie rano, gdy odprowadzam syna do szkoły, przez głowę przelatuje mi coś, czego wolałbym nie myśleć. Może to brzmi znajomo?
Read more →Kiedyś kuchnia była dla mnie miejscem, gdzie wchodziłem tylko po kawę. Dziś to nasze ulubione miejsce w domu – i powiem ci, jak do tego doszło. Nie potrzebujesz być szefem kuchni, żeby gotowanie z dziećmi stało się czymś wyjątkowym.
Read more →Przez lata myślałem, że dobry tata to ten spokojny, opanowany, niezachwiany. Że mam być skałą. Dopiero moje dzieci pokazały mi, że skała to kiepski towarzysz do zabawy — i do życia.
Read more →Szpital to jedno z najtrudniejszych miejsc dla małego dziecka. I dla taty, który stoi obok i czuje się bezradny. Napisałem o tym, czego nauczyłem się przy łóżku swojego syna – i co naprawdę pomaga, gdy maluch trzęsie się ze strachu.
Read more →Kiedyś myślałem, że moją robotą jest zapewnić bezpieczeństwo i dać przykład. Ale dzieci mają inne zdanie — i uczą mnie tego każdego dnia, czy chcę czy nie. O tym, jak ojciec stał się w naszym domu głównym "odbiornikiem" emocji — i co z tym zrobić.
Read more →Wiem, że sam to robię za często – siedzę z telefonem w ręku, a obok mnie jest ktoś ważniejszy niż jakikolwiek post na Instagramie. Jak wyrwać się z pułapki scrollowania i naprawdę być z dzieckiem? Mam kilka sposobów, które u mnie działają.
Read more →W 2026 roku coraz głośniej mówi się o ojcu jako figurze emocjonalnej — nie tylko tym, który naprawia, wozi i zarabia. Zastanawiam się, czy ja sam daję swoim dzieciom to, czego naprawdę potrzebują. I odpowiedź nie zawsze mi się podoba.
Read more →