Z życia taty — fatherhood without the BS
Pewnego wieczoru zobaczyłem siebie w lustrze – i przestraszyłem się. Nie swojej twarzy, ale swojego zachowania. Byłem dokładnie taki jak mój tata. A przecież obiecałem sobie, że nigdy tak nie będę. Oto jak zacząłem łamać ten schemat.
Read more →Nie panikuję. Nie jestem nadopiekuńczy. Ale czasem wychodzę z synem na rower i zanim wyjadę z podwórka, już widzę w głowie jak spada. Skąd to się bierze i czy da się z tym żyć — bez zwariowania?
Read more →Masz go w kieszeni przez całą dobę, ale czy naprawdę jesteś PRZY swoim dziecku? Sam złapałem się na tym, że scrolluję feed, kiedy mój syn próbował mi coś opowiedzieć. Ten wpis to nie jest kazanie – to szczera rozmowa o smartfonach, tatusiach i obecności, na którą nasze dzieci zasługują.
Read more →Przez lata słyszałem, że tata ma być skałą. Stabilny, opanowany, niezłomny. Ale co, jeśli ta "skała" po cichu pęka? W 2026 roku coraz głośniej mówimy o ojcu jako figurze emocjonalnej — i szczerze mówiąc, najwyższy czas.
Read more →Przez długi czas myślałem, że dobry tata to taki, który spełnia marzenia. Myliłem się. Czasem największym prezentem, jaki możesz dać dziecku, jest twarde, spokojne "nie". Tylko jak to robić, żeby nie czuć się potem jak potwór?
Read more →Codziennie rano odprowadzam syna do szkoły i zanim wróci, zdążę go pięć razy "pochować" w głowie. Nie jestem paranoikiem — ale może trochę nim jestem? O lęku antycypacyjnym, który dotyka coraz więcej tatusiów w 2026 roku, i o tym, jak nauczyłem się z nim (prawie) żyć.
Read more →Pamiętasz, jak twój syn albo córka biegali do ciebie z każdym pytaniem? A teraz zamykają drzwi pokoju i mówią "dobra, tato, dobra"? Wiem, boli. Ale to nie koniec – to dopiero początek nowego rozdziału.
Read more →Wszyscy mówią o lęku dzieci. Nikt nie mówi o lęku taty. A ja od lat noszę w sobie coś, co trudno nawet nazwać — ciche przeczucie, że zaraz coś się stanie. I to jest temat, który w 2026 roku w końcu zaczyna wychodzić na światło dzienne.
Read more →