Z życia taty — fatherhood without the BS
Przez długi czas omijałem kuchnię szerokim łukiem. Dopóki pewnego sobotniego ranka mój syn nie stanął obok mnie z drewnianą łyżką i nie powiedział: „Tato, ja też chcę". I wszystko się zmieniło. Gotowanie z dziećmi to nie chaos – to jeden z najlepszych sposobów na prawdziwy czas razem.
Read more →W 2026 roku coraz więcej mówi się o ojcu jako figurze emocjonalnej — nie tylko tym od naprawiania rowerów i kupowania lodów. Ale co, jeśli twoja największa emocja to ten cichy, lepki strach, że coś się stanie? Piszę o tym, bo sam przez to przechodzę.
Read more →Twoje dziecko patrzy ci prosto w oczy i mówi „nienawidzę cię". Serce staje, szczęka opada. Wiem, byłem tam. I powiem ci szczerze – można przez to przejść bez dramatu po obu stronach.
Read more →W 2026 roku coraz głośniej mówi się o ojcu jako pierwszym wzorcu emocjonalnym dla dziecka. Nie chodzi o terapię ani warsztaty — chodzi o to, co robisz przy śniadaniu i po powrocie z pracy. Napisałem to, bo sam musiałem się tego nauczyć na własnych błędach.
Read more →Przez długi czas myślałem, że dobry tata to taki, który mówi "tak". Że ustępowanie = miłość. Myliłem się potężnie. Dziś wiem, że stawianie granic to jeden z najtrudniejszych i najważniejszych aktów ojcowskiej miłości.
Read more →Przez lata myślałem, że moją rolą jest rozwiązywać problemy, nie przeżywać emocje razem z dziećmi. Aż pewnego ranka syn powiedział mi coś, co kompletnie zmieniło moje myślenie o tym, czym tak naprawdę jest bycie tatą.
Read more →Praca za granicą albo zdalna to dziś rzeczywistość tysięcy polskich ojców. Ale odległość w kilometrach nie musi oznaczać odległości w sercu. Oto jak sam próbuję być prawdziwym tatą – nawet przez ekran.
Read more →W 2026 roku coraz głośniej mówi się o ojcu jako figurze emocjonalnej — kimś więcej niż "tym od zabawy". Zastanawiam się, czy faktycznie jestem dla swoich dzieci bezpiecznym miejscem, czy tylko tak mi się wydaje.
Read more →